20 Haziran 2012 Çarşamba

Hangi kurgu olduğu değil, herhangi birinin var olup olmadığı tartışmalı artık. Farazi konuşmalarla bencillik, sadece onlar, ve zaten derdim insanlık değil. Dikkat ve ilgi sıradanlığından bahsetmek istemiyorum, ama pantolonların böyle olmadığı çok zamanlardan kalan az izleri takip etmeye çalışıyorum, yani en azından çalışıyordum, onu da bıraktım. Artık, sanki, gibi, ama. Ufak bir dil bilgisi detayı olmadan da varlar her birkaç cümlemde bir, ya herkes indi ben durağımı bekliyorum ya da her seferinde durağımı kaçırıyorum, her durumda "yarın" yine bir gün oluyor, ben sadece deniyorum. Beşir Fuad merak etmesin, deneyler aynen olmasa da devam ediyor: çiçek soluyorken belli bir süre sonra, ben dakikada 19 defa.

14 Haziran 2012 Perşembe

Cat Power / Emily Haines

Derin ümitsizlik, dedi dostum Barış. Sadece, haklısın, diyebildim. Daha doğrusu çok konuştum, çok şey söyledim, yazdım ama sadece "çok haklısın" anlamına geliyordu onlar, yani içlerinde anlam ifade eden tek şey oydu. Bazen ipin ucunu kaçırırım.

Sahne ismi Cat Power olan Chan Marshall ve Metric'ten tanıdığım Emily Haines, veya Emily Haines'den tanıdığım Metric. Kuramadığım cümlelerin ifade ediliş şekli onların şarkıları. Birisi 1998 yılında yayımlanan Moon Pix'den, diğeri çıkalı daha iki gün olan Synthetica'dan. Elbette birisinde bir grup katkısı var ama, "Bizim cehennemimiz iyi bir yaşam" diyen şarkılar yazan bir kadını da her zaman daha ön planda görmemem mümkün değil tabi.






6 Haziran 2012 Çarşamba

Bağlaç.

Nerede değilsem dünya hep orada dönüyormuş gibi gelir bana, artık sanki hiç dönmüyor gibi. Uzaktaki kasaba beklentilerim yok ne zamandır, bir ağaç olsam demiyorum çünkü bir yere "iyilik olsun" diye dikilmiş bir ağaç gibi kıpırdayamadığımı hissediyorum. Sıkışmışlık değil bu, ekranda görünen eksiltilmiş insan gibi değil en başta çünkü, sanki çocukken okulda o olmayan elma ve armutları toplamak gibi. Biliyorum, yeni haber değil bunlar. Ama şimdi daha yavan, daha yok gibi sanki. Zaten, hala, hissettiğimi ifade ederken benzetmelerden fayda bekliyor olmam da eşlik edecek birileri ya da bir şeyleri aradığım anlamına gelmiyor, sadece dille ne kadar ayrı olduğumuzu gösteriyor, kelimelerin ne kadar beyhude olduğunu. Sanki film bitmiş de ben orda, bilmem kaç futbol sahası büyüklüğündeki alanda kısılıp kalmışım gibi. Çünkü cümlelerim yok şimdi, ya da umduğum bir şey. Veya bir beklentim, ama oysaki bir bekleme biçimi yaşam.